Informatie
Beschermingsstrategieën in de beleggingsportefeuille
De kredietcrisis heeft velen met de neus op de feiten gedrukt. De aandelenkoersen stegen opeens niet meer, zoals we gewend waren, maar daalden tot dramatische dieptepunten. Met alle gevolgen van dien voor huiseigenaren met een beleggingshypotheek, maar natuurlijk ook voor degenen die een beleggingsportefeuille bezitten. Het belang van het beschermen van zo'n beleggingsportefeuille tegen al te grote koerswisselingen kwam prominenter dan ooit naar voren. Maar het inzicht in de juiste beschermingsmethoden is de afgelopen tijd ook gewijzigd.
Marktstress
Het verleden toont aan dat het tijdstip waarop een sterke koersval zich voordoet nauwelijks is te voorspellen. Met een gedegen fundamentele en technische analyse kan men de kans op mogelijke marktstress weliswaar enigszins inschatten, maar dit geeft geen enkele zekerheid. Zelfs wanneer de kans op marktstress hoog lijkt, is het niet lonend om volledig uit risicovolle titels, zoals aandelen, te stappen. Een koersval mijden is weliswaar een doel, maar wanneer de koersval uitblijft of wanneer niet tijdig opnieuw wordt ingestapt, gaat veel rendement verloren. Een actief beleid op aan- en verkoop van aandelen is dus slechts een deel van de oplossing om beleggingsportefeuilles te beschermen.
Hedgefondsen
Tot 2007 werden hedgefondsen gezien als een goede aanvulling op een portefeuille om de waardedaling te beperken ten tijde van marktstress. Uitgangspunt was dat rendementen van hedgefondsen niet gecorreleerd zijn met aandelen en obligaties. In 2008 bleek samenhang met traditionele beleggingscategorieën - zoals aandelen en obligaties - echter veel hoger dan verwacht, terwijl de liquiditeit en transparantie van genoemde hedgefondsen veel lager was.
Put opties
Een alternatieve manier, die in het verleden veel werd gebruikt om een portefeuille te beschermen tegen sterke koersdalingen, betreft het kopen van put opties. Dit is het recht (niet de plicht) om een aandeel te verkopen tegen een vooraf afgesproken prijs (uitoefenprijs), gedurende een bepaalde periode (de looptijd). Daalt de koers van een aandeel, dan mag u dat aandeel toch nog tegen die hogere prijs verhandelen. Dit zijn relatief eenvoudige instrumenten, maar erg duur. Je moet voor deze 'verzekering' immers een forse premie betalen. Wanneer de voorspelde koersval uitblijft, drukt die betaalde premie sterk op het rendement van de portefeuille.
Nieuwe strategie: volatiliteit
Een relatief nieuwe beschermingsstrategie is gebaseerd op de volatiliteit (de beweeglijkheid) van de aandelenmarkt. Historisch is de volatiliteit negatief gecorreleerd met vrijwel alle risicovolle beleggingscategorieën (aandelen, onroerend goed etc.). Deze negatieve samenhang is een noodzakelijk kenmerk om te kunnen dienen als een beschermingsstrategie. Dit geldt met name in tijden van grote marktschokken. Beleggen in volatiliteit biedt dan ook een goed alternatief t.o.v. de meer traditionele beschermingsstrategieën.
Actieve sturing
Bij een actief beleggingsbeleid zal voor iedere portefeuille afzonderlijk bepaald moeten worden wat de basisbescherming moet zijn. Doorgaans geldt: hoe hoger het risico in een beleggingsportefeuille, hoe hoger de gevoeligheid voor de aandelenmarkt en hoe hoger dus de bescherming zal moeten zijn. Daarnaast is het van belang dat de mate van bescherming tactisch wordt bijgestuurd. Perioden, waarin het relatief goedkoop of duur is om bescherming te kopen, wisselen elkaar namelijk af. Tevens zijn er momenten waarop het zeer interessant is om winst te nemen op de ingenomen beschermingspositie - en dus over te gaan tot verkoop van de beschermingspositie.
Conclusie
Beleggen in volatiliteit is in het (recente) verleden een goed middel geweest om de portefeuille gedeeltelijk te beschermen tegen onverwacht grote koersdalingen. Een actieve sturing is daarbij echter wel noodzakelijk. Laat u zich goed informeren over de manier waarop uw portefeuille het best beschermd kan worden tegen grote koersdalingen. Want...'voorkomen is beter dan genezen'.
De kredietcrisis heeft velen met de neus op de feiten gedrukt. De aandelenkoersen stegen opeens niet meer, zoals we gewend waren, maar daalden tot dramatische dieptepunten. Met alle gevolgen van dien voor huiseigenaren met een beleggingshypotheek, maar natuurlijk ook voor degenen die een beleggingsportefeuille bezitten. Het belang van het beschermen van zo'n beleggingsportefeuille tegen al te grote koerswisselingen kwam prominenter dan ooit naar voren. Maar het inzicht in de juiste beschermingsmethoden is de afgelopen tijd ook gewijzigd.
Marktstress
Het verleden toont aan dat het tijdstip waarop een sterke koersval zich voordoet nauwelijks is te voorspellen. Met een gedegen fundamentele en technische analyse kan men de kans op mogelijke marktstress weliswaar enigszins inschatten, maar dit geeft geen enkele zekerheid. Zelfs wanneer de kans op marktstress hoog lijkt, is het niet lonend om volledig uit risicovolle titels, zoals aandelen, te stappen. Een koersval mijden is weliswaar een doel, maar wanneer de koersval uitblijft of wanneer niet tijdig opnieuw wordt ingestapt, gaat veel rendement verloren. Een actief beleid op aan- en verkoop van aandelen is dus slechts een deel van de oplossing om beleggingsportefeuilles te beschermen.
Hedgefondsen
Tot 2007 werden hedgefondsen gezien als een goede aanvulling op een portefeuille om de waardedaling te beperken ten tijde van marktstress. Uitgangspunt was dat rendementen van hedgefondsen niet gecorreleerd zijn met aandelen en obligaties. In 2008 bleek samenhang met traditionele beleggingscategorieën - zoals aandelen en obligaties - echter veel hoger dan verwacht, terwijl de liquiditeit en transparantie van genoemde hedgefondsen veel lager was.
Put opties
Een alternatieve manier, die in het verleden veel werd gebruikt om een portefeuille te beschermen tegen sterke koersdalingen, betreft het kopen van put opties. Dit is het recht (niet de plicht) om een aandeel te verkopen tegen een vooraf afgesproken prijs (uitoefenprijs), gedurende een bepaalde periode (de looptijd). Daalt de koers van een aandeel, dan mag u dat aandeel toch nog tegen die hogere prijs verhandelen. Dit zijn relatief eenvoudige instrumenten, maar erg duur. Je moet voor deze 'verzekering' immers een forse premie betalen. Wanneer de voorspelde koersval uitblijft, drukt die betaalde premie sterk op het rendement van de portefeuille.
Nieuwe strategie: volatiliteit
Een relatief nieuwe beschermingsstrategie is gebaseerd op de volatiliteit (de beweeglijkheid) van de aandelenmarkt. Historisch is de volatiliteit negatief gecorreleerd met vrijwel alle risicovolle beleggingscategorieën (aandelen, onroerend goed etc.). Deze negatieve samenhang is een noodzakelijk kenmerk om te kunnen dienen als een beschermingsstrategie. Dit geldt met name in tijden van grote marktschokken. Beleggen in volatiliteit biedt dan ook een goed alternatief t.o.v. de meer traditionele beschermingsstrategieën.
Actieve sturing
Bij een actief beleggingsbeleid zal voor iedere portefeuille afzonderlijk bepaald moeten worden wat de basisbescherming moet zijn. Doorgaans geldt: hoe hoger het risico in een beleggingsportefeuille, hoe hoger de gevoeligheid voor de aandelenmarkt en hoe hoger dus de bescherming zal moeten zijn. Daarnaast is het van belang dat de mate van bescherming tactisch wordt bijgestuurd. Perioden, waarin het relatief goedkoop of duur is om bescherming te kopen, wisselen elkaar namelijk af. Tevens zijn er momenten waarop het zeer interessant is om winst te nemen op de ingenomen beschermingspositie - en dus over te gaan tot verkoop van de beschermingspositie.
Conclusie
Beleggen in volatiliteit is in het (recente) verleden een goed middel geweest om de portefeuille gedeeltelijk te beschermen tegen onverwacht grote koersdalingen. Een actieve sturing is daarbij echter wel noodzakelijk. Laat u zich goed informeren over de manier waarop uw portefeuille het best beschermd kan worden tegen grote koersdalingen. Want...'voorkomen is beter dan genezen'.